ŞAŞIP KALMAK 

Sevebilirim, 

hem de nasıl, 

dile benden ne dilersen, 

canımı, gözlerimi 

Kızabilirim, 

ağzım köpürmez, 

ama devenin öfkesi haltetmiş benimkinin yanında, 

devenin öfkesi, kinciliği değil. 

Anlayabilirim 

çoğu kere burnumla, 

yani en karanlığın, en uzaktakinin bile kokusunu alarak 

ve döğüşebilirim, 

doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum herşey için, herkes için, 

yaşım başım buna engel değil, 

ama gel gör ki çoktan unuttum şaşıp kalmayı. 

Şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak açık ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni. 

Yazık.

 NAZIM HİKMET